Plastyka obwisłych powłok ramion to zabieg chirurgiczny, którego celem jest usunięcie fałdu skórno-tłuszczowego w przyśrodkowej części ramion, czyli po ich wewnętrznej stronie, dla odtworzenia naturalnego kształtu ramienia. Poniższy opis pomaga zrozumieć, na czym taki zabieg polega, zanim rozmowa na jego temat odbędzie się z lekarzem.
Nadmiar skóry i tkanki tłuszczowej ramion pojawia się najczęściej po znacznej utracie masy ciała, z wiekiem lub w następstwie zmniejszonej sprężystości skóry. Skóra nie zawsze obkurcza się samodzielnie, dlatego w części przypadków rozważa się leczenie operacyjne.
Decyzję o zabiegu podejmuje lekarz po badaniu, ocenie stanu zdrowia i rozmowie o oczekiwaniach pacjenta. Ten tekst nie jest kwalifikacją do operacji i nie zastępuje konsultacji.
W jakich sytuacjach zabieg bywa rozważany
Zabieg wykonuje się u osób, które mają nadmiar skóry i tkanki tłuszczowej ramion oraz przy różnego rodzaju zniekształceniach tej okolicy ciała. Wskazania mogą być zarówno lecznicze, na przykład gdy fałd skóry powoduje otarcia i nawracające podrażnienia, jak i estetyczne.
Nie każda osoba z nadmiarem skóry zostanie zakwalifikowana do operacji. Znaczenie mają stan ogólny, choroby współistniejące, stabilność masy ciała i gotowość do przestrzegania zaleceń w okresie gojenia.
Jak zwykle wygląda przygotowanie do zabiegu
Przed operacją lekarz zwykle zleca zestaw badań laboratoryjnych. Najczęściej wymieniane są:
- morfologia krwi,
- grupa krwi,
- układ krzepnięcia (INR, APTT),
- CRP,
- elektrolity we krwi (Na, K),
- kreatynina we krwi,
- glukoza we krwi,
- białko we krwi,
- badanie ogólne moczu,
- HbsAb, antyHCV.
Inne badania i zalecenia przed operacją
W zależności od stanu zdrowia pacjenta lekarz może zlecić również inne badania dodatkowe, na przykład EKG czy USG naczyń kończyn górnych. Wskazane jest badanie RTG płuc, jeśli nie było wykonywane w ciągu ostatnich 12 miesięcy, a gdy było, warto dostarczyć wynik.
Palenie papierosów niekorzystnie wpływa na gojenie się ran. Z tego powodu osoby palące są zwykle proszone o zaprzestanie palenia na trzy tygodnie przed i po operacji, a wielu chirurgów dla dobra pacjenta może odstąpić od zabiegu u aktywnych palaczy, którzy nie są w stanie przerwać palenia w tym okresie.
Rano w dniu zabiegu zaleca się kąpiel pod bieżącą wodą w mydle antyseptycznym. Tuż przed operacją zakładana jest do żyły kaniula służąca do podawania leków, a przy dłuższych zabiegach także cewnik moczowy. W przypadku obecności żylaków na kończyny dolne zakłada się bandaż elastyczny. Na skórze nanosi się oznaczenia i linie, które ułatwiają precyzyjne wykonanie operacji, oraz wykonuje komplet zdjęć dokumentacyjnych.
Na czym polega plastyka obwisłych ramion
Operację przeprowadza się w ułożeniu pacjenta na plecach, z odwiedzonymi kończynami górnymi. Stosuje się zwykle znieczulenie ogólne, czyli pacjent jest uśpiony. Linie cięć planuje się na przyśrodkowych stronach ramion, co sprawia, że powstała blizna jest mniej widoczna.
Po przygotowaniu pola operacyjnego przez przemycie preparatem antyseptycznym wykonuje się cięcia w wyznaczonych miejscach, a następnie usuwa nadmiar skóry i tkanek miękkich. Kolejnym etapem jest plastyka powłoki ramion, czyli mobilizacja i zbliżenie brzegów rany, dzięki czemu zarys ramion staje się bardziej napięty i płaski. Operację kończy kontrola miejsc krwawienia, założenie drenu oraz szwów na tkanki podskórne i skórę.
Czego można oczekiwać po zabiegu
Dolegliwości bólowe występują bezpośrednio po zabiegu i w ciągu kilku kolejnych dni, a kontroluje się je środkami przeciwbólowymi według zaleceń lekarza. Ból może nasilać się przy wzmożonej aktywności ruchowej i u części osób wymaga leków doustnych jeszcze przez kilka tygodni.
Normalnym objawem jest występowanie obrzęków, zaczerwienienia, zwiększonego ucieplenia i podbiegnięć krwawych w okolicy operowanej. Ustępują one stopniowo, zwykle w okresie od 2 do 3 tygodni po zabiegu. W dniu operacji opatrunek uzupełnia się bandażem elastycznym lub odpowiednią odzieżą uciskową.
Opatrunek zdejmowany jest zazwyczaj w pierwszym lub drugim dniu, a szwy usuwa się najczęściej po około 14 dniach. Kąpiel pod bieżącą wodą jest zwykle możliwa 2 dni po usunięciu drenu lub po ustąpieniu wydzieliny z rany. Powrót do zwykłej aktywności i do ćwiczeń fizycznych następuje w różnym tempie i zależy od przebiegu gojenia, dlatego terminy podaje lekarz indywidualnie. Blizny nie powinny być opalane przez dłuższy czas po operacji. U części pacjentów w tkance podskórnej gromadzi się płyn surowiczy, który wymaga ewakuacji drogą kilku kolejnych nakłuć, czyli punkcji.
Zalecenia po zabiegu
Do czasu wygojenia rany dba się o jej higienę zgodnie z zaleceniami otrzymanymi od personelu medycznego. Nie należy leżeć na ranie, przebywać w pozycjach powodujących jej ucisk ani samodzielnie naruszać naskórka pokrywającego ranę. W przypadku zamoczenia lub zabrudzenia ranę przemywa się preparatem antyseptycznym. Typowe pisemne zalecenia pooperacyjne obejmują zwykle:
- Toaleta rany: codzienna zmiana opatrunku.
- Możliwość kąpieli 2 dni po ustąpieniu wysięku z ran lub po 7 dniach od zabiegu.
- Przez okres co najmniej 4 tygodni po operacji należy nosić bandaż elastyczny/odzież uciskową w dzień i w nocy, a przez kolejne dwa przez dzień.
- Ochrona przed wysokimi i niskimi temperaturami oraz światłem słonecznym (filtr UV > 30).
- Usunięcie szwów za 14 dni.
- Oszczędzający tryb życia przez 21 dni; następnie stopniowa rehabilitacja ruchowa.
- Dieta bogatobiałkowa.
- Kontrola za 14 dni lub doraźnie, a następnie okresowo zgodnie z zaleceniami do zakończenia leczenia.
- Przewidywane wizyty kontrolne w odstępach: 2 tyg. (usunięcie szwów) /1 mies. / 3 mies. / 6 mies. / 1 rok.
Pielęgnacja blizn i trwałość efektu
Po około 4 tygodniach od wygojenia się ran stosuje się zwykle żele lub opatrunki uciskowe, a w przypadku przerastania blizn odzież uciskową. Dokładny sposób pielęgnacji ustala lekarz prowadzący.
Efekt pierwotny operacji widoczny jest zaraz po zabiegu. Z czasem obrzęk tkanek ustępuje, ich struktura ulega przebudowie, a linie cięć bledną. Efekt ostateczny zależy od stanu ogólnego i miejscowego pacjenta oraz od jego zaangażowania w zalecenia dotyczące rehabilitacji i opieki nad ranami oraz bliznami. Wynik zabiegu bywa trwały pod warunkiem unikania znacznych wahań wagi ciała, a po ponownym wzroście masy ciała może się pogorszyć.
O co warto zapytać lekarza
Rozmowa przed podjęciem decyzji jest równie ważna jak sam zabieg. Pomocne pytania to:
- czy w tym przypadku nadmiar skóry kwalifikuje się do leczenia operacyjnego
- gdzie dokładnie przebiegać będą cięcia i jak może wyglądać blizna
- jakie znieczulenie jest planowane i jakie ma to znaczenie przy chorobach współistniejących
- jakie powikłania są możliwe i jak się je rozpoznaje
- jak długo trzeba nosić odzież uciskową i kiedy można wrócić do pracy oraz aktywności fizycznej
- czy przyjmowane leki wymagają modyfikacji przed operacją
Ważna informacja
Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. O rozpoznaniu, badaniach i leczeniu decyduje lekarz po zbadaniu pacjenta. W razie nagłych objawów należy skorzystać z pomocy medycznej.
Najczęstsze pytania
Czy plastyka ramion zastępuje odchudzanie?
Nie. Zabieg dotyczy nadmiaru skóry i tkanki tłuszczowej w określonej okolicy, a nie leczenia otyłości. Ponowny znaczny wzrost masy ciała może pogorszyć uzyskany efekt, dlatego zwykle zaleca się wcześniejszą stabilizację wagi.
Jakie znieczulenie jest stosowane?
Najczęściej znieczulenie ogólne. Ostateczny wybór należy do anestezjologa i zależy od zakresu zabiegu oraz stanu zdrowia pacjenta.
Czy po operacji zostaje blizna?
Tak. Cięcia planuje się zwykle po przyśrodkowej stronie ramienia, aby blizna była mniej widoczna. Jej wygląd zmienia się w czasie i zależy od indywidualnych skłonności do gojenia oraz od pielęgnacji.
Dlaczego palenie papierosów jest przeszkodą?
Palenie pogarsza ukrwienie tkanek i utrudnia gojenie rany. Z tego powodu przed i po operacji zaleca się przerwanie palenia, a u aktywnych palaczy chirurg może odstąpić od zabiegu.
Co oznacza gromadzenie się płynu pod skórą?
U części pacjentów w tkance podskórnej zbiera się płyn surowiczy. Bywa konieczne jego usunięcie przez kilka kolejnych nakłuć. O sposobie postępowania decyduje lekarz podczas kontroli.