Plastyka pośladków to operacja z zakresu chirurgii plastycznej. Poniższy opis wyjaśnia, na czym taki zabieg zwykle polega i czego dotyczy rozmowa z chirurgiem przed podjęciem decyzji.
Celem zabiegu jest przywrócenie estetycznego kształtu pośladków poprzez wycięcie nadmiaru skóry bądź wypełnienie pośladków za pomocą własnej tkanki tłuszczowej, pobranej w procesie liposukcji, czyli odsysania tkanki tłuszczowej. Cięcie można wykonać w kilku miejscach, najczęściej w fałdzie pośladkowym.
O tym, czy operacja jest w danym przypadku uzasadniona i bezpieczna, decyduje lekarz po badaniu i ocenie stanu zdrowia pacjenta.
W jakich sytuacjach zabieg bywa rozważany
Nadmiar wiotkiej skóry w okolicy pośladków pojawia się najczęściej po dużej utracie masy ciała, a także wraz z wiekiem, gdy skóra traci sprężystość. Część osób zgłasza się z powodu utraty zarysu pośladka i widocznego opadania tkanek.
Operacja nie jest metodą odchudzania. Przed kwalifikacją zwykle oczekuje się stabilnej masy ciała, ponieważ późniejsze duże wahania wagi mogą pogorszyć uzyskany efekt.
Na czym polega plastyka obwisłych pośladków?
Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym i trwa do około 2 godzin. Przed operacją wykonuje się rysunki wyznaczające linie cięć oraz stanowiące punkty orientacyjne w trakcie operacji. Po przygotowaniu pola operacyjnego, poprzez przemycie preparatem antyseptycznym, wykonuje się cięcia w wyznaczonych miejscach. Następnie wypreparowuje się i usuwa nadmiar skóry i tkanek miękkich.
W dalszej części wykonuje się plastykę powłoki poprzez mobilizację i zbliżenie powstałych brzegów rany. Dzięki temu uzyskuje się bardziej napięty, płaski zarys pośladka. Operację kończy się kontrolą i zaopatrzeniem miejsc krwawienia w polu operacyjnym, założeniem drenu oraz szwów na tkanki podskórne i skórę.
Jak wygląda przygotowanie do zabiegu?
Przed operacją zwykle zleca się zestaw badań laboratoryjnych:
- morfologia krwi,
- grupa krwi,
- układ krzepnięcia (INR, APTT),
- CRP,
- elektrolity we krwi (Na, K),
- kreatynina we krwi,
- glukoza we krwi,
- białko we krwi,
- badanie ogólne moczu,
- HbsAb, antyHCV.
Dodatkowe badania i palenie papierosów
W zależności od stanu zdrowia pacjenta lekarz może zlecić również inne badania dodatkowe, na przykład EKG czy USG naczyń kończyn dolnych. Jeśli występują żylaki, zwykle zaleca się ich wcześniejsze leczenie operacyjne. Wskazane bywa badanie RTG płuc, jeśli nie było wykonywane w ciągu ostatnich 12 miesięcy.
Palenie papierosów niekorzystnie wpływa na proces gojenia. Pacjenci palący zwykle są proszeni o zaprzestanie palenia na trzy tygodnie przed operacją i po niej. U osób, które nie są w stanie tego zrobić, chirurg dla dobra pacjenta może odstąpić od wykonania operacji.
Rano w dniu zabiegu zaleca się kąpiel pod bieżącą wodą w mydle antyseptycznym. Tuż przed operacją zakładana jest do żyły kaniula służąca do podawania leków, a na skórę nanoszone są oznaczenia ułatwiające precyzyjne wykonanie zabiegu.
Czego spodziewać się po zabiegu
Dolegliwości bólowe kontrolowane za pomocą środków przeciwbólowych występują bezpośrednio po zabiegu i w ciągu kilku kolejnych dni. Mogą się nasilać przy wzmożonej aktywności ruchowej.
Normalnym objawem jest występowanie obrzęków, zaczerwienienia, zwiększonego ucieplenia i podbiegnięć krwawych w okolicy operowanej, które ustępują stopniowo, zwykle w okresie od 2 do 3 tygodni po zabiegu. Szwy usuwane są zazwyczaj po około 14 dniach.
U części pacjentów może dojść do gromadzenia się płynu surowiczego w tkance podskórnej, wymagającego ewakuacji drogą kilku kolejnych nakłuć. Do czasu wygojenia rany należy dbać o jej higienę według zaleceń otrzymanych od personelu medycznego.
Zalecenia dotyczące rany i blizn
W okresie gojenia zwykle obowiązuje kilka prostych zasad, które lekarz dostosowuje do sytuacji konkretnej osoby:
- nie leżeć na ranie i unikać pozycji powodujących jej ucisk,
- nie prowadzić samodzielnych zabiegów naruszających ciągłość naskórka pokrywającego ranę,
- w przypadku zamoczenia lub zabrudzenia rany przemyć ją preparatem antyseptycznym,
- po około 4 tygodniach od wygojenia ran stosować żele lub opatrunki uciskowe, a przy przerastaniu blizn odzież uciskową.
Efekt i czas jego oceny
Efekt pierwotny operacji jest widoczny zaraz po zabiegu, ale z czasem obrzęk tkanek ustępuje, ich struktura ulega przebudowie, a linie cięć bledną. Ostateczny wygląd okolicy operowanej ocenia się zwykle dopiero po upływie kilkunastu miesięcy.
Wynik zabiegu bywa trwały pod warunkiem unikania znacznych wahań wagi ciała. Efekt zależy też od stanu ogólnego i miejscowego pacjenta oraz od stosowania się do zaleceń dotyczących rehabilitacji, opieki nad raną i bliznami.
O co zapytać lekarza
Rozmowa przed podjęciem decyzji jest częścią przygotowania. Warto przygotować pytania na piśmie:
- gdzie będą przebiegać cięcia i jak duże blizny pozostaną,
- jakie znieczulenie jest planowane i jakie niesie ryzyko,
- jakie powikłania są możliwe w moim przypadku,
- jak długo trzeba nosić odzież uciskową,
- kiedy zwykle możliwy jest powrót do pracy i do ćwiczeń fizycznych,
- czy przyjmowane na stałe leki wymagają zmiany przed operacją.
Ważna informacja
Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. O rozpoznaniu, badaniach i leczeniu decyduje lekarz po zbadaniu pacjenta. W razie nagłych objawów należy skorzystać z pomocy medycznej.
Najczęstsze pytania
Jakie znieczulenie stosuje się przy plastyce pośladków?
Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. O ostatecznym wyborze i przygotowaniu decyduje anestezjolog po ocenie stanu zdrowia pacjenta.
Czy po operacji pozostaje blizna?
Tak, każde cięcie chirurgiczne pozostawia bliznę. Cięcie umieszcza się najczęściej w fałdzie pośladkowym, aby było mniej widoczne. Wygląd blizny zmienia się w czasie i zależy między innymi od pielęgnacji.
Kiedy można wrócić do aktywności fizycznej?
Nie ma tu jednej reguły. Powrót do codziennej aktywności i do ćwiczeń następuje stopniowo, a termin wyznacza lekarz prowadzący na podstawie przebiegu gojenia.
Czy efekt jest trwały?
Uzyskany kształt bywa trwały, jeśli masa ciała pozostaje stabilna. Ponowny znaczny wzrost wagi może pogorszyć wygląd okolicy operowanej.