Przejdź do treści
Ilustracja poglądowa: urologia

Zabieg TUNI: nacięcie szyi pęcherza moczowego

Na czym polega ten zabieg endoskopowy, kiedy bywa rozważany i czego można się po nim spodziewać.

TUNI to skrót od przezcewkowego nacięcia szyi pęcherza moczowego. Jest to zabieg endourologiczny, czyli wykonywany od wewnątrz dróg moczowych, bez cięcia powłok brzucha. Poniższy opis ma pomóc zrozumieć, czego dotyczy taka propozycja leczenia i o co warto dopytać lekarza.

Szyja pęcherza moczowego to miejsce, w którym pęcherz przechodzi w cewkę moczową. Otacza je mięśniówka, która przy oddawaniu moczu powinna się rozluźnić. Jeśli w tym obszarze pojawi się przeszkoda, mocz odpływa gorzej, mimo że sam pęcherz pracuje prawidłowo.

Nacięcie szyi pęcherza moczowego jest procedurą endourologiczną, w której przecina się mięśniówkę szyi pęcherza moczowego. Celem jest zmniejszenie oporu w miejscu odpływu moczu.

W jakich sytuacjach zabieg bywa rozważany

Wskazaniem jest przeszkoda w odpływie moczu z pęcherza moczowego zlokalizowana w obrębie szyi pęcherza. Najczęściej wymienia się dwie przyczyny:

  • zwłóknienie szyi pęcherza moczowego, pierwotne lub wtórne po wcześniejszych zabiegach endourologicznych
  • nieprawidłowa funkcja szyi pęcherza moczowego, określana jako dyssynergia

Jak przebiega zabieg

TUNI jest zabiegiem endoskopowym wykonywanym przez cewkę moczową, bez nacinania skóry. Osoba operowana układana jest na fotelu ginekologicznym, z nogami na specjalnych podpórkach pod stawami kolanowymi.

Do cewki moczowej wprowadza się elektroresektoskop, czyli narzędzie endoskopowe zaopatrzone w nóż elektryczny i układ optyczny. Cały zabieg prowadzony jest pod kontrolą obrazu przekazywanego na ekran monitora. Po zakończeniu do pęcherza zakładany jest cewnik, który odprowadza mocz.

Cewnik usuwa się zwykle wtedy, gdy mocz oczyści się z krwi. Dokładny moment zależy od przebiegu gojenia i decyzji lekarza prowadzącego.

Rodzaj znieczulenia

Najczęściej stosuje się znieczulenie regionalne, przy którym pacjent pozostaje przytomny. W części przypadków konieczne bywa znieczulenie ogólne. O wyborze decyduje anestezjolog podczas konsultacji, biorąc pod uwagę stan zdrowia, choroby towarzyszące i przyjmowane leki.

Diagnostyka przed zabiegiem

Kwalifikacja odbywa się na podstawie konsultacji urologicznej. Wśród badań, na których opiera się ocena, wymienia się uroflowmetrię, czyli badanie przepływu cewkowego. Mierzy ono tempo i objętość wypływającego moczu, co pomaga ocenić, czy rzeczywiście istnieje przeszkoda w odpływie.

Przed planowanym znieczuleniem zwykle wykonuje się także badania zlecone przez anestezjologa. Do szpitala zgłasza się na czczo, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Czego można się spodziewać po zabiegu

Pobyt w szpitalu trwa zwykle krótko, a jego długość zależy przede wszystkim od czasu utrzymywania cewnika. W pierwszych dobach mocz bywa podbarwiony krwią, co zwykle stopniowo ustępuje.

W okresie gojenia zaleca się zwykle oszczędzający tryb życia przez kilka tygodni: unikanie intensywnego wysiłku fizycznego, alkoholu, a szczególnie jazdy na rowerze, która obciąża okolicę krocza. Konkretne zalecenia i ich długość ustala lekarz prowadzący indywidualnie.

Możliwe powikłania

Jak każdy zabieg, TUNI wiąże się z ryzykiem powikłań. Do opisywanych należą:

  • krwawienie
  • infekcje
  • wytrysk wsteczny od 6% do 50%
  • zwężenie cewki moczowej

Kiedy pilnie skontaktować się z lekarzem

Po zabiegu niepokojące są: całkowite zatrzymanie oddawania moczu, nasilone krwawienie ze skrzepami, gorączka z dreszczami, silny ból podbrzusza lub okolicy lędźwiowej oraz wymioty. W takich sytuacjach nie należy czekać do planowej wizyty kontrolnej, tylko skorzystać z pomocy medycznej.

O co zapytać lekarza

Przed podjęciem decyzji warto przygotować listę pytań. Pomagają one zrozumieć, dlaczego proponowane jest właśnie to rozwiązanie:

  • co dokładnie powoduje przeszkodę w odpływie moczu w moim przypadku
  • jakie są alternatywy wobec zabiegu i co się stanie, jeśli go nie wykonam
  • jakie znieczulenie jest planowane i jak wygląda konsultacja anestezjologiczna
  • jak długo zwykle utrzymywany jest cewnik i co robić po jego usunięciu
  • jakie ograniczenia obowiązują w okresie gojenia i kiedy można wrócić do pracy
  • jak duże jest w mojej sytuacji ryzyko wytrysku wstecznego i co to oznacza w praktyce
  • jakie badania kontrolne będą potrzebne później

Ważna informacja

Ten artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej. O rozpoznaniu, badaniach i leczeniu decyduje lekarz po zbadaniu pacjenta. W razie nagłych objawów należy skorzystać z pomocy medycznej.

Najczęstsze pytania

Czy TUNI wymaga cięcia skóry?

Nie. Jest to zabieg endoskopowy prowadzony przez cewkę moczową, z użyciem narzędzia z układem optycznym i nożem elektrycznym. Na skórze nie powstaje rana operacyjna.

Czy podczas zabiegu pacjent śpi?

Przy znieczuleniu regionalnym pacjent pozostaje przytomny. Czasami konieczne jest znieczulenie ogólne. O sposobie znieczulenia decyduje anestezjolog po konsultacji.

Co oznacza wytrysk wsteczny?

To sytuacja, w której nasienie podczas wytrysku kieruje się do pęcherza moczowego zamiast na zewnątrz. Jest wymieniane wśród możliwych następstw tego zabiegu. Warto omówić z lekarzem, co oznacza to w indywidualnej sytuacji, zwłaszcza przy planach rodzicielskich.

Jak długo trzeba mieć cewnik po zabiegu?

Cewnik usuwa się zwykle po oczyszczeniu moczu z krwi. Czas jest różny i zależy od przebiegu gojenia, dlatego ustala go lekarz prowadzący.

Kiedy można wrócić do aktywności fizycznej?

Zwykle przez kilka tygodni zaleca się oszczędzający tryb życia i unikanie intensywnego wysiłku oraz jazdy na rowerze. Dokładny termin powrotu do treningów warto uzgodnić na wizycie kontrolnej.